scope:

Deze norm beschrijft een methode voor de bepaling van de totale bèta-en rest-bèta-activiteitsconcentratie van, onder de omstandigheden van deze methode, niet-vluchtige stoffen in water. Deze norm is van toepassing op alle soorten water. Met de beschreven methode worden bèta-deeltjes met een energie >>60 keV bepaald. De methode is derhalve ongeschikt voor de bepaling van de bèta-activiteitsconcentratie in water dat relatief hoge concentraties bevat aan radionucliden met lage maximale bèta-energie, zoals 3 H,(sup)14>C en ³⁵S. 3H zal in het geheel niet worden gedetecteerd. Voor de bepaling van 3H, zie NEN 6420. De laagst meetbare concentratie is afhankelijk van het residugehalte van het watermonster, de aanwezige radionucliden en de teltijd. Met een residu-gehalte van 0,5 kg/m3 , een telpreparaat met een middellijn van 50 mm, een nuleffect van 0,5 telpuls/s, een telrendement van 25 % en een teltijd van 1800 s kan 0,5 kBq/m³ worden bepaald met een standaardafwijking van 50 %. Met nadruk wordt er op gewezen dat deze bepalingsmethode een definitie van totale bèta-activiteitsconcentratie inhoudt. Bij de resultaten dient daarom ook expliciet te worden verwezen naar deze norm.